
Heb je ooit te maken gehad met dat irritante fenomeen van ‘terugveer’ wanneer je auto-interieurs thermovormt? Je haalt het onderdeel uit de mal, maar het deeltje beweegt nog steeds. Het buigt zich, waardoor het niet meer past. Dat is frustrerend. Meestal komt dit doordat het materiaal nog steeds last heeft van de interne spanningen die tijdens het verwarmingsproces zijn ontstaan. Het is alsof het plastic zich nog herinnert hoe het er eerst uitzag en probeert terug te keren naar die vorm.
We lossen dit op door gebruik te maken van gestructureerde infraroodtemperatuurregeling. In plaats van het hele onderdeel te verhitten, richten we de warmte op specifieke punten. Hierdoor kan de vorm van het onderdeel goed worden behouden, zonder dat er problemen optreden.
Waarom ‘één maat past bij iedereen’ geen oplossing is Een gelijkmatige verhitting is eigenlijk een valkuil. Stel je eens voor dat je te maken hebt met een complex interieuronderdeel met dikke delen en dunne wandjes. De dikke delen nemen de warmte langzaam op, terwijl de dunne randen snel te heet kunnen worden. Als je ze allemaal op dezelfde manier behandelt, zal het onderdeel zich buigen.
We gebruiken infraroodemitters om meer energie naar de dikste delen te sturen en minder energie naar de dunne randen. Hierdoor bereikt het hart van het plastic de juiste temperatuur, zonder dat de oppervlakte beschadigd raakt. Als de warmteverdeling goed is geregeld, verdwijnen de interne spanningen en blijft het onderdeel op zijn plek.
De technologie achter dit proces We gebruiken kortegolf- en middengolfinfraroodemitters, omdat deze sneller door het plastic heen dringen dan standaardconventie-technieken. Dit zorgt voor een snellere verwerking. En dat betekent dat de tijd die nodig is om het onderdeel te vormen, minder wordt.
Om dit te laten werken, hebben we voor elk gebied een apart PID-controller. Hierdoor kan elke lamp worden afgesteld op de specifieke behoeften van het onderdeel.
Je moet echter wel voorzichtig zijn. Als de lampen niet precies op de juiste manier zijn afgesteld of als de stroomtoevoer niet evenwichtig is, kunnen er hete plekken ontstaan. Die plekken zorgen er weer voor dat het materiaal beschadigd raakt.
De nadelen Het is natuurlijk niet magisch. Gestructureerde temperatuurregeling vereist extra apparatuur voor de bedrading en besturingssystemen. Je moet dus niet alleen één schakelaar bedienen, maar ook meerdere stroomkringen beheren.
Bovendien genereren deze hoge-dichtheidsinfraroodemitters veel afvalwarmte. Als de ventilatie op de werkplek niet goed genoeg is, kunnen de elektronische componenten beschadigd raken door de hoge temperaturen.
Maar zodra de luchtcirculatie goed is geregeld, blijven de onderdelen stabiel en verdwijnen de spanningen.